Onbin yıl önce,
Suların yüreğinde soluyan,
Yosun elbiseli bir dalgıçtı bozkırlar...
Demir nalların yerine,karnını yarardı,
Tunçdan çapalar...
Ve bir adaydı,Tanrı Dağının tepesi...,
Eteğinin altında kayıklar,
Ben senin en çok sesini sevdim
Buğulu çoğu zaman, taze bir ekmek gibi
Önce aşka çağıran, sonra dinlendiren
Bana her zaman dost, her zaman sevgili
Ben senin en çok ellerini sevdim
Devamını Oku
Buğulu çoğu zaman, taze bir ekmek gibi
Önce aşka çağıran, sonra dinlendiren
Bana her zaman dost, her zaman sevgili
Ben senin en çok ellerini sevdim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta