Hayatın karmaşasında kaybolurken,
Tozlu raflarda kalır tebessümler.
Unutulur içten merhaba demeler ,
Yaşam zorlaştıkça unutulur,
İçten ağız dolusu kahkahalar.
İstemeden yüzüne yansır günlük sıkıntılar,
Üzülme dersin geçecek bütün bunlar.
Yüreğinde yaşayan çocuğu koru;
Sonunda mutlaka maviye açılan,
Umut dolu bir yol var...
Kayıt Tarihi : 14.5.2018 20:50:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
