Hayatın karmaşasında kaybolurken,
Tozlu raflarda kalır tebessümler.
Unutulur içten merhaba demeler ,
Yaşam zorlaştıkça unutulur,
İçten ağız dolusu kahkahalar.
İstemeden yüzüne yansır günlük sıkıntılar,
Ne hüzünler kurtarır seni
ne çeyiz sandığının ceviz gölgesi
ve ne de acının ses duvarındaki
yorgun ve bıkkın bekleyişler
Acılar karartmışsa bile günlerin duvağını
Devamını Oku
ne çeyiz sandığının ceviz gölgesi
ve ne de acının ses duvarındaki
yorgun ve bıkkın bekleyişler
Acılar karartmışsa bile günlerin duvağını



