Mavi peri isminde, bir masal kızı varmış,
Dinlediği hakikat, anlattığı masalmış,
Aşk demiş, sevda demiş, avunup durmuş işte,
Taş kalbinin içinde hayaller kurmuş işte.
Saatlerce muhabbet, kendinden geçiyormuş,
O kendine her dönem bir sevda seçiyormuş,
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta