Kalpler aşkın simgesi iken
Hani daha biz küçük çocukken
O zaman onları kırmızı pembe boyardık
Bir gün gelip onkarın kararmasında korkardık
Sanki onlar bizim kalplerimizden değildi
Şimdi anlıyorum Ayşe’ye verilen kalp benim değildi
O zamanlar aşk kırmızı pembeydi ama
Beyaz, ipek gibi yağdı kar
Bir kız kardan hafif adımlarıyla yürüyüp geçti hayal içinde
Arkadaşlarımı düşündüm, sevgili şeyleri
Sanki her şey bizimle var ve bizimle olacak
Şarkılar çaldı odalarda
Bütün insanları sevmek gerektiğini düşündüm
Devamını Oku
Bir kız kardan hafif adımlarıyla yürüyüp geçti hayal içinde
Arkadaşlarımı düşündüm, sevgili şeyleri
Sanki her şey bizimle var ve bizimle olacak
Şarkılar çaldı odalarda
Bütün insanları sevmek gerektiğini düşündüm




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta