Kalpler aşkın simgesi iken
Hani daha biz küçük çocukken
O zaman onları kırmızı pembe boyardık
Bir gün gelip onkarın kararmasında korkardık
Sanki onlar bizim kalplerimizden değildi
Şimdi anlıyorum Ayşe’ye verilen kalp benim değildi
O zamanlar aşk kırmızı pembeydi ama
Kadın ve adam oturuyorlardı
Uzakta beyaz dağlar vardı
Gara girmek üzereyken Barselona-Madrid treni
Kadın üzgündü, üzgündü, üzgündü
Adam düşündü, düşündü, düşündü
Devamını Oku
Uzakta beyaz dağlar vardı
Gara girmek üzereyken Barselona-Madrid treni
Kadın üzgündü, üzgündü, üzgündü
Adam düşündü, düşündü, düşündü




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta