Kalpler aşkın simgesi iken
Hani daha biz küçük çocukken
O zaman onları kırmızı pembe boyardık
Bir gün gelip onkarın kararmasında korkardık
Sanki onlar bizim kalplerimizden değildi
Şimdi anlıyorum Ayşe’ye verilen kalp benim değildi
O zamanlar aşk kırmızı pembeydi ama
İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta