öğle sonralarının kirli çamaşırları bitmez kısrak boylu
kumruların sevişme vaktinde çiçekler tutuştururdum ellerine
ellerin sararırdı tuttuğun güllere inat fotoğrafikleşirdik
ha ha ha iki sarı pipi park çaylağı birer ölçüsüzlük örneği
saçların kıvıl kıvıl burgaçlarıyla deşerdi çocukluksuzluğumu
sakinleşirdim sözümona güneş altında utanırdım herkesten
bulutları sevdim hep bu yüzden kara kışlar yalasındı yüzümü
Mavi, maviydi gökyüzü
Bulutlar beyaz, beyazdı
Boşluğu ve üzüntüsü
İçinde ne garip yazdı...
Garip, güzel, sonra mahzun
Devamını Oku
Bulutlar beyaz, beyazdı
Boşluğu ve üzüntüsü
İçinde ne garip yazdı...
Garip, güzel, sonra mahzun




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta