Önünde duran deftere son birkez,baktı,boş açıp,boş kapatmak istemedi.
Şu kadar karalayabildi;
Sana bir şiir yazmak istedim,olmadı yapamadım.Neden biliyormusun?
Aklıma senden başka birşey gelmedi.
Koltuktan kalktı,uyuşan bacağını rahatlatmak için sağa sola bir iki adım attı,neden sonra merdivenlere yönelip,dükkanın alt katına indi.Masayı,defteri öylece bıraktı.
Alt kata indiğinde,adımlarını sayıyor,yer döşemelerinin çizgilerine basmamaya çalışarak bir ileri bir geri yürüyordu.Raflardaki mallara gözü takılyor,boyalar,fırçalar,temizlik malzemeleri,.Gözlerini biraz yukarı kaldırıyor,florasan,televizyon,çıkış kapısının kırık üst camı sırayla beynini meşgul adiyor ama hiçbiri sıkıntısını almıyordu.Ne yazacağı konusunda fikir vermiyordu.
Seni düşünmek güzel şey, ümitli şey.
Dünyanın en güzel sesinden
En güzel şarkıyı dinlemek gibi birşey...
Fakat artık ümit yetmiyor bana.
Ben artık şarkı dinlemek değil,
Şarkı söylemek istiyorum.
Devamını Oku
Dünyanın en güzel sesinden
En güzel şarkıyı dinlemek gibi birşey...
Fakat artık ümit yetmiyor bana.
Ben artık şarkı dinlemek değil,
Şarkı söylemek istiyorum.
