Sevgisizlik ormanın da taçsız bir kraldı
Kahverengi yelesi rüzgar da savrulur
Kükrediği zaman ormanın kanını dondurur
Bakışları ile ürkek ceylanların yüreklerini yakardı
Pervasızca dolaşırdı sevgisizlik ormanında
Bir bölgesi vardı sınırlarını kendi çizdiği
Gel; n'olursun, içimde umûdum tükenmeden!
Gel; bak bu kahrım beni, mağlûb edip yenmeden!
Gel diyorum, gel artık; son bulsun ızdırâbım!
Gel de yüzler süreyim; kıblegâhım, mihrâbım! ..
Devamını Oku
Gel; bak bu kahrım beni, mağlûb edip yenmeden!
Gel diyorum, gel artık; son bulsun ızdırâbım!
Gel de yüzler süreyim; kıblegâhım, mihrâbım! ..




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta