Mavi Elbise Şiiri - Alper Eğrikar

seven çocukları kafiye resimleri
üstü de kısacık, mavi elbiseli
şiir okuyor dudaklarına yalancı şairler
kısacık üstü, elbisesi mavi
büte kalıyor bütün öğrenciler
bazısı dışarıda geçiriyor geceyi
büte kalmak
sana bakmak gibiydi
anladın mı çaresizliği?
bir fahişe dikiyor gözlerini şehirde
fotoğraflarımı gizliyorum senden
şiirlerimi de
düşünsene yabancı bir adam
senin için
bir şeyler geveleyip duruyor
rüyalarımda kapıyı açmadım hiç
camdan baktığını da bilirim
o çocuk hep orada yalnızlığı içiyor
yanlış bir kuyuya düşmekten kötüsü
yanlış bir suda boğulmak
senin bütün şarkılarının çünküsü
içimde yaşamak
şimdi yeni bir karanlığa oturuyorum
seni tanımadım ben
yaslandığım mermerleri küsler bana
adımlarım atamadılar senden başkasına
orada gördüm seni
son kez gözlerimiz imzalandı
bir daha da görmedim
anlaşma tamamlandı
mavi elbiselerin altında sen varsın
gecenin çocukları da sensin
mavilerle gelsen bana yarsın
gelmezsen en büyük hasretim

Alper Eğrikar