Mavi Atkı ve Kar Masalı
Kar değil, gök ağlıyor üzerimize, Ve sen, mavi bir hüzün gibi duruyorsun. O papatyalar ki, yazdan kalma bize, Bir ah çekişle soluşunu görüyorsun.
Boynundaki o mavi, aşkın son yası, Siyah paltonla örtmüşsün içindeki kışı. Gözlerinde donmuş bir ayrılık busesi, Sanki her kar tanesi, geçmişin akışı.
Ne zaman göğe baksan, bir iz kalır benden, O ıssızlıkta bile yankılanan sesim. Ben senin kalbinde eriyen o gizem, Her üşüdüğünde ısıtan nefesim.
Geçiyor önümden sirenler içinde
Ah eller üstünde çiçekler içinde
Dudağında yarım bir sevda hüznü
Aslan gibi göğsü türküler içinde
Rastlardım avluda hep volta atarken
Devamını Oku
Ah eller üstünde çiçekler içinde
Dudağında yarım bir sevda hüznü
Aslan gibi göğsü türküler içinde
Rastlardım avluda hep volta atarken




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta