Mav dünya Şiiri - Ömer Tural

“MAVİ DÜNYA”
(Ömer TURAL)

Bir çocuk var içimde dünyanın,
Sesi yok ama yankısı derin…
Konuşmaz belki sizin gibi,
Ama susuşu bile bir cümle uzunluğunda.

Gözleriyle anlatır mesela,
Bir kuşun kanadına dokunur gibi bakar,
Rüzgârı dinler,
Herkes geçip giderken o…
Bir bulutla arkadaş olur.

Adını koyamadığınız şeyler var ya,
İşte o çocuk onların içinden geçer,
Renkleri daha parlak görür belki,
Ya da sesler…
Sizin duymadığınız kadar yüksek.

Kalabalıklar ona ağır gelir,
Ama bir damla suyla saatlerce konuşur,
Bir oyuncak döner durur elinde,
Siz “neden?” dersiniz,
Oysa cevap çoktan başlamıştır dönmeye.

Bir gün anlarsınız belki,
Aynı dili konuşmadığınızı değil,
Aynı sabrı paylaşmadığınızı…

Ve o gün
Bir el uzatırsınız sessizce,
Zorlamadan, kırmadan,
Olduğu gibi kabul ederek…

İşte o zaman
Bir kapı aralanır,
Gürültüsüz, alkışsız,
Ama kocaman bir dünya kadar gerçek.

Tural der ki;
Her çocuk bir evrendir aslında,
Otizm ise…
O evrenin farklı dönen yıldızıdır.

Ömer TURAL

Moderatöre Bildir 5.177.140.224 (?)