Maunya Şiiri - Servet Balıbey

Maunya

Kapkara sokakların bembeyaz gülüsün sen
İçi geçmiş bu şehrin en nefis kokusu sen
Taşları topla çamur avucunda gül olsun
Gülümse güneş gülsün çöllerin suyusun sen

Kıymet bilmeyen nankör nereden bilsin aşkını
Yağan yağmurlar bilir sana olan aşkımı
Gözlerin İzmir kokar saçların İstanbul'lu
Kırılmışsın kimse bilmez hatrını

Maunya dağların serin yeli
Maunya Mardin'in yüksek yeri
Kurt ve kuzu otlatır, kalem tutuyor eli
Maunya şu kalbim seviyor seni
Maunya dağların serin yeli
Maunya Mardin'in yüksek yeri
Kurt ve kuzu otlatır, kalem tutuyor eli
Maunya şu kalbim seviyor seni

Sesini duyan dağlar huzuru senle bildi
Dokunduğun her nokta elvan elvan gül verdi
Dağların köylü kızı kuzu gibi sar beni
Nefes nefes çektiğim gül kokun bana geldi

Dertlerin uzak olsun kimse bilmez sancını
Güler yüzün damlasın yeşertsin şu bağrımı
Bahar dalı ayazda ben mescitte niyazda
Allahım yeşert gülü cennetten otağını

Maunya dağların serin yeli
Maunya Mardin'in yüksek yeri
Kurt ve kuzu otlatır, kalem tutuyor eli
Maunya şu kalbim seviyor seni

Maunya dağların serin yeli
Maunya Mardin'in yüksek yeri
Kurt ve kuzu otlatır, kalem tutuyor eli
Maunya şu kalbim seviyor seni

Maunya dağların serin yeli
Maunya Mardin'in yüksek yeri
Kurt ve kuzu otlatır, kalem tutuyor eli
Maunya şu kalbim seviyor seni