Materyalist adam Şiiri - San Duke

Karanlığa inat kalabalık olan çevreyi izliyordu. Yanındaki kadın ,sessizlikten rahatsız olmuştu belli,
Hobbes hakkında ne düşünüyorsun, diye sordu.
Neden bir şey düşünmem gerek?
Bakışların onunkine benziyor.
Adam yanındakini süzdü varsa yoksa 27 duran kadından gözlerini çekip ,sanki daha yaşlı olsaydı görebilme ihtimali varmış gibi,
hayatında kaç kez Hobbesın bakışlarını izlediğini sordu.
Hiç kez ve
ilk defa bugün, dedi
Adam kalabalıktan seçtiği birkaç kişinin yüzüne, yanındakine olan davranışına bakarak nasıl bir hayat yaşadığını tahmin etmeye çalışıyordu.
Şu kadını görüyor musun, dedi
Hangi?
Şu karşı bankta dizlerini delirmişcesine titreten kadın işte.
Hm evet, sende şuan yerde oturmamıza rağmen bacaklarını sallıyorsun bu arada.
Adam kısaca dizlerine bakış atıp banktaki kadını seyre devam etti.
O kadın kesinlikle oturduğu banktan rahatsız.
Nereden çıkardın, diye sordu kadın.
Öyle işte diyerek kadını süzmeye devam ederken kadının bakışları onlardan tarafa döndü, birkaç saniyelik bakışmadan sonra kadın gergin bir ifadeyle yerinden kalkıp onlara doğru yürümeye başladı.
Tam önünde durduğunda eğildi ve adama
Hobbes hakkında ne düşünüyorsun? dedi.