Söndürülemeyen bir orman telaşı gözlerin..
Yalnızlıklar soyununca teninden, eflatun damarlarında votka volta atıyor
Hileli bir zar utancından sabıkalı
Kaldırımlara düşen çocukluğun sırılsıklam masumiyeti
Salıncak kurmuş kirpiklerinde
Gece uçurum mavisine boyarken kısa saçlı düşlerini
Varoluşu ararsın gözlerinde kaybolmuş bir adamın
O şimdi ne yapıyor
şu anda, şimdi,şimdi?
Evde mi, sokakta mı,
çalışıyor mu, uzanmış mı,
ayakta mı?
Kolunu kaldırmış olabilir,
Devamını Oku
şu anda, şimdi,şimdi?
Evde mi, sokakta mı,
çalışıyor mu, uzanmış mı,
ayakta mı?
Kolunu kaldırmış olabilir,




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta