Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Sizinle aynı fikirdeyim:'Hüzün hemen bıraksın ellerinizi,birdaha hiç tutmamacasına.'
Sağlıcakla kalın.
değişik bir havanız var şiirlerinizde
damar sözler tabiri caizse..
kutluyorum sizi
bu kalem daha çok yazmalı
çok keyifli...
Sevgi bir dağ gülü gibidir sevgilisi toprakla birlikte olduğu sürece hiçbir hırçın rüzgar onu etkilemez ama topraktan ayrıldığı zaman en nazik el bile onu incitir!!!
Bu şiir ile ilgili 4 tane yorum bulunmakta