Bir kalp vardı, dünyaya erken uyanmış,
Sevdayı oyuncak sanan çağda
Aşkı emanet bilen bir kalp…
İşte orada başladı hikâye.
Gördü bir gül;
Sandı ki gül yalnız renktir,
Oysa gül, dikenle sınanan bir sırmış.
Sokakta karşılaştım.
Satarken güllerini,
Alırken alın terini.
Yırtıktı elbisesi,
Ayağında terliği.
Devamını Oku
Satarken güllerini,
Alırken alın terini.
Yırtıktı elbisesi,
Ayağında terliği.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta