Kaç yüz sığdırdınız o daracık ömre, Bir yanda tebessüm, bir yanda kara perde. Dost dediklerim meğer birer sahneymiş, Alkış bitti, maskeler düştü yere.
Gönül bahçemde yabani otlar türemiş, Vefa dediğin, dillerde birer yalanmış. Şimdi elek bende, rüzgar bende esiyor, Gölgesi ağır gelenler kapıda kalmış.
Gidişiniz sessiz olsun, dönüşünüz hiç, Sahte gülüşlerden kurdum büyük bir kerpiç. Eledikçe hafifler insan, anladım geç de olsa, Az insan, öz huzur; gerisi sadece bir hiç.
---
Zühre Türkeli.nin kaleminden Tarih: 23 Aralık 2025 Saat: 04:19 Konum: Kayseri, Türkiye
Zühre TürkeliKayıt Tarihi : 23.12.2025 18:23:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!