Ben bir masal olsaydım, eski yaşanmışlıklar ülkesinde
Öyküdeki ses gibi...
Gölgem ışık patlaması
Melodi dillim,
Pınar olurdu gözüm, ağlamayı bilmezdi, hep gülen bir yüzüm, definelerse sözüm,
incitmezdi ruha dokunuşum.
Uçmak en kolay olurdu...
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta