Masal Şiiri - Hülya Sevinç

Evvel zaman içinde
Kalbur saman içinde
Bir varmış hem bir yokmuş
İnsan zaman içinde

Umut dolu gözleri
Nükteliydi sözleri
Sıcacıktı elleri
Onu son gördüğümde

Sanki hiç yaşamamış
Ardında iz kalmamış
Yeri yurdu boş kalmış
Silinip gittiğinde

İnsanın tek konusu
Varlık nedir? Sorusu
Yok olmaktı korkusu
Garip döngü içinde

Anılar hep korunur
Bazısı unutulur
Neden? diye sorulur
Her masal bittiğinde