Gün be gün kirlenen rûy-ı zeminde
Fakir ve bakımsız bir hâne vardı...
Ev halkı yaşardı kendi hâlinde
O hâne ki bir memleket kadardı...
Ne hikmetse,çıngar çıkardı tez tez
Evi barkı kesif duman sarardı...
Aşkı nasıl da çiçekce yaşamıştık biz kadınım
Kendi kendime konuşup duruyorum
Dağlara giden patikalarda katılaşan bahar çamurlarında yalnızım
Beni deli sanıyorlar
Sokulmalarımızı unutamıyorum kadınım
Hani gece yarılarında anlatılan
Devamını Oku
Kendi kendime konuşup duruyorum
Dağlara giden patikalarda katılaşan bahar çamurlarında yalnızım
Beni deli sanıyorlar
Sokulmalarımızı unutamıyorum kadınım
Hani gece yarılarında anlatılan




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta