Martın üşüyen Yüzü Şiiri - Yücel Özkü

MARTIN ÜŞÜYEN YÜZÜ
Bir soğukluk var memlekette,
Rüzgârın dili keskin, geceler uzun.
Sanki mart değil dert
Dolaşıyor sokak sokak, ev ev.

Güneş doğuyor ama içimiz ısınmıyor,
Bir pus çökmüş kalplerin üstüne.
Kuşlar bile yarım türküler söylüyor,
Baharı hatırlamak ağır geliyor bize.

Bir soğukluk var memlekette,
Toprak uyanmak istemiyor sanki.
Sanki mart değil dert
Gökten değil, insanın içinden yağıyor.

Ama bilirim;
Toprağın sabrı büyüktür.
Bir gün yine
Güneş, dertlerin üstünden doğar.

Yücel ÖZKÜ
15 Mart 2026/20:49