Bir martı kondu vapur trabzanının kenarına.
Gözlerine baktım,
Özgürlüğü gördüm orda.
Uçup gitti sonra, atılan bir simit parçasının peşi sıra.
Ardına baktım,
Esareti gördüm orda.
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Uçup gitti sonra, atılan bir simit parçasının peşi sıra.
Ardına baktım,
Esareti gördüm orda.
yüreğinize sağlık...
kutluyorum...
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta