Mars Kadını Şiiri - Özlem Süyev

Zordur bir Mars kadınını sevmek,
Sen onu naif sanırsın da,
O, ruhunda
Mars’ın, savaşçı ateşini taşır…

O, aşkı için dağları hiçe sayar,
Nice devlerle savaşır da,
Attığın bir taşla yanar canı…

İşte o an,
Ya yakar ateşiyle
Öylece bırakır gider,
Ya da küllerinden
Yeniden var edip
Seni öyle sever…

Dedim ya zordur
Mars kadınını sevmek,
Kainatı çözmüş olsan da
Onu çözebilmek…

Çöz ya da çözme
Bu senin seçimindir…
Onun hep
Gidecek bir yolu,
Söyleyecek sözü vardır:
“Mission impossible”
“Hep” sevgiyle…