Daha serpilmiş gördüm seni marmara
daha acımasız, daha duygusuz, insafsız...
Senin kadar dayanıklı değilim marmara
bin parçaya böldüler, her parçayı kül edip
savurdular, savruk kuytulara...
Ah marmara neden bıraktınki beni
neden gönderdin yazgısız topraklara,
tozlu bir şemsiye durur
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla
Devamını Oku
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla
