Markiz Pastahanesine kilit vurdular.
Bir yanımda Ümit Yaşar, Bir Yanımda Ayten
Seyre daldım uzun, uzun.
Aldılar götürdüler onu
Önce duvarları süslü bir lokanta olduğunu gördüm.
Sonra silindi duvarlardan bir bir.
Ayten'in bakışları
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta