Marifet Değil Şiiri - İdris Yılmaz

Hele bir dinleyin yarenler beni
Yaraya tuz basmak marifet değil.
Baldan tatlı görün içten güleni
Dostuna yüz asmak marifet değil.

Ömür denen mihnet ağır gelirse
Yarenle hafifler eğer bilirse
Leylânın aşkından Mecnun delirse
Sevdaya söz kasmak marifet değil.

Yollar uzar gider günler kısalır
Her sevinç uçar da matemi kalır
Can kuşunu bir gün sahibi alır
Dünya için küsmek marifet değil.

Malına mülküne konarlar sensiz
Hem yer hem arkandan söver bir densiz
Belki de gidersin öyle kefensiz
Kibirlenip kusmak marifet değil.

Vebali ağırdır haram yemenin
Değişir huyları çiğ süt emenin
Bir şanı olmalı dostum demenin
Tenhalarda pusmak marifet değil.

Söylüyor Münzevi sözün özünü
Yalan söz insanın eğer yüzünü
Şeytanlar insanın üfler közünü
Hırsla dolup esmek marifet değil.