Tek hücreli bir koğuşun ıslak duvarlarıdır
Yalnızlık anılarımı kazıdım.
Gün ne doğar, ne batar
Senin gibi haindir güneş
Selamsız sabahsız geçer gider,
Mapusane duvarlarını yalar yalandan
Yalnızlık bileklerimde pusu kurar
Aşkı nasıl da çiçekce yaşamıştık biz kadınım
Kendi kendime konuşup duruyorum
Dağlara giden patikalarda katılaşan bahar çamurlarında yalnızım
Beni deli sanıyorlar
Sokulmalarımızı unutamıyorum kadınım
Hani gece yarılarında anlatılan
Devamını Oku
Kendi kendime konuşup duruyorum
Dağlara giden patikalarda katılaşan bahar çamurlarında yalnızım
Beni deli sanıyorlar
Sokulmalarımızı unutamıyorum kadınım
Hani gece yarılarında anlatılan




Delikanlı kız derler bana
İhanet yazmaz baş koyduğum bu yolda
Döktüğüm her kanlı göz yaşında
Gün sayarım bu yarı acık sensizlik koğuşunda
MAPUSANE,
YAŞAYAN BİLİR.
GÜZEL ŞİİR İÇİN NEŞE KARDEŞİMİ KUTLUYORUM.
SELAM VE DUA İLE.
sanırım sevmek ve esaret aynı şeyler , heleki aşka dönen sevgiler müebbetten öte geçemeyen , yeri geldiğinde ise dar ağcı yüreğe , umarım hayalinizdeki sevdaya yazılmış bir şiir dir ....
neşe isminin altındaki iç burukluğu ve neşe ustaosmanoğlu klasiği daha...
Bu şiir ile ilgili 3 tane yorum bulunmakta