Terkedilmişliğin var içimde,
hem de binbir kere....
ki bu terkedilmişlik uzak düşürmüştü
senin sandığın(!) bütün mavilikleri! ! !
yine günlerden bir gün,
bölünüyordum milyonlarca kez,
ve dağılıyordum sonra.
dağılan her bir parçamı
birer manzara resmine dönüştürmeye çalışıyordum.
birkaç tane de kır çiçeği ekliyordum umutlarımın üstüne....
bakıp bakıp yeşiline dalmayı,
kendi içimde huzur bulmayı istiyordum.
çünkü sadece bu anlamlı kılıyordu hayatı.
Kayıt Tarihi : 1.7.2004 18:24:00





© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.

Turhan Toy
TÜM YORUMLAR (1)