Yürüyüşe çıktım, sokaklarda geziyorum
Nereden aklıma geldi, bilmiyorum
“Öleceğini anlayanlar çevresine nasıl bakarlar” diyorum
“Elveda, dünya… bak ben artık gidiyorum”
“Koca bir ömrü boşu boşuna geçirdim, ona üzülüyorum”
Ben de sanki son kezmiş gibi etrafı seyrediyorum
Batan güneşi, karanlık binaları, yapraksız ağaçları görüyorum
Beyaz, ipek gibi yağdı kar
Bir kız kardan hafif adımlarıyla yürüyüp geçti hayal içinde
Arkadaşlarımı düşündüm, sevgili şeyleri
Sanki her şey bizimle var ve bizimle olacak
Şarkılar çaldı odalarda
Bütün insanları sevmek gerektiğini düşündüm
Devamını Oku
Bir kız kardan hafif adımlarıyla yürüyüp geçti hayal içinde
Arkadaşlarımı düşündüm, sevgili şeyleri
Sanki her şey bizimle var ve bizimle olacak
Şarkılar çaldı odalarda
Bütün insanları sevmek gerektiğini düşündüm




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta