Beyoğlunun ara sokaklarından birinde
Evinin merdivenlerinden iniyordu
Manol
Yıllara meydan okumuş elbisesini
Bilmem kaç bininci kez ütülemişti
Garsondu kendini bildi bileli
Bilirdi bahşiş almanın ince hilelerini
Sana büyük bir sır söyleyeceğim Zaman sensin
Zaman kadındır İster ki
Hep okşansın diz çökülsün hep
Dökülmesi gereken bir giysi gibi ayaklarına
Bir taranmış
Bir upuzun saç gibi zaman
Devamını Oku
Zaman kadındır İster ki
Hep okşansın diz çökülsün hep
Dökülmesi gereken bir giysi gibi ayaklarına
Bir taranmış
Bir upuzun saç gibi zaman




güzel şiir.
hüzünlü bir şiir ne kadar manol var birden onları düşündürdü...
Huzur kalbinden eksik olmasın...
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta