Beyoğlunun ara sokaklarından birinde
Evinin merdivenlerinden iniyordu
Manol
Yıllara meydan okumuş elbisesini
Bilmem kaç bininci kez ütülemişti
Garsondu kendini bildi bileli
Bilirdi bahşiş almanın ince hilelerini
Alsancak garı'na devrildiler
Gece garın saati bela çiçeği
Hiçbir şeyin farkında değildiler
Kalleş bir titreme aldı erkeği
Elleri yırtılmıştı kelepçeliydiler
Çantasını karısı taşıyordu
Devamını Oku
Gece garın saati bela çiçeği
Hiçbir şeyin farkında değildiler
Kalleş bir titreme aldı erkeği
Elleri yırtılmıştı kelepçeliydiler
Çantasını karısı taşıyordu




güzel şiir.
hüzünlü bir şiir ne kadar manol var birden onları düşündürdü...
Huzur kalbinden eksik olmasın...
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta