Beyoğlunun ara sokaklarından birinde
Evinin merdivenlerinden iniyordu
Manol
Yıllara meydan okumuş elbisesini
Bilmem kaç bininci kez ütülemişti
Garsondu kendini bildi bileli
Bilirdi bahşiş almanın ince hilelerini
Beni görünce kaçma ne olur
Ceylan ben seni vuramam
Saklananıp beni süzme ne olur
Ceylan ben seni vuramam
Tenhalarda bir gölgeyim
Devamını Oku
Ceylan ben seni vuramam
Saklananıp beni süzme ne olur
Ceylan ben seni vuramam
Tenhalarda bir gölgeyim




güzel şiir.
hüzünlü bir şiir ne kadar manol var birden onları düşündürdü...
Huzur kalbinden eksik olmasın...
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta