MANİK OLMAYINCA
Şu dostluğa bir hal olmuş,
Manik olmayınca selam vermiyor,
Sanki bağlarında yaprağı solmuş,
Manik olmayınca yüzü gülmüyor.
Eskiden sofralar bağdaş kurardı,
Bir acı kahveye hatır sorardı,
Şimdi ceplerini ilk önce ardı,
Manik olmayınca gözü görmüyor.
Gönül pazarında sevgi satılmaz,
İnsan olan dosta çamur atılmaz,
Çıkarsız yollara artık sapılmaz,
Manik olmayınca devran dönmüyor.
KARAGÖLLÜ TURAL sitemim sana,
Güven kalmamış hiç can bildiğine,
Muhtaç olmuş herkes pulun rengine,
Manik olmayınca dünya dönmüyor.
KARAGÖLLÜ TURAL
Moderatöre Bildir 5.177.138.64 (?)
Kayıt Tarihi : 15.06.2026 21:34:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!