Hayat bir marmelat pişirmişti bize,
Bekletilmiş, kifayetli ve kıvamında.
Senin bu ballı sıfatını dürerdim ekmeğe,
Sevmek kirli işti pandemi balçığında.
Mazinin kurşunu delip geçti umudu.
Omzuma dolanmıştın buz gibi denizde,
Gel; n'olursun, içimde umûdum tükenmeden!
Gel; bak bu kahrım beni, mağlûb edip yenmeden!
Gel diyorum, gel artık; son bulsun ızdırâbım!
Gel de yüzler süreyim; kıblegâhım, mihrâbım! ..
Devamını Oku
Gel; bak bu kahrım beni, mağlûb edip yenmeden!
Gel diyorum, gel artık; son bulsun ızdırâbım!
Gel de yüzler süreyim; kıblegâhım, mihrâbım! ..




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta