MANİDAR
Eğik eğik başlar, sessiz yolculuklar,
Sessizlikte uzayan “yollar” manidar
Soluk, yıpranmış bir harabe gibi
Yüzü bitkin, hali perişan “insan” manidar
Kederli bakışlar altında büyüyen gözler,
Gönlümle oturdum da hüzünlendim o yerde,
Sen nerdesin, ey sevgili, yaz günleri nerde!
Dağlar agarırken konuşmuştuk tepelerde,
Sen nerde o fecrin agaran daglari nerde!
Akşam, güneş artık deniz ufkunda silindi,
Devamını Oku
Sen nerdesin, ey sevgili, yaz günleri nerde!
Dağlar agarırken konuşmuştuk tepelerde,
Sen nerde o fecrin agaran daglari nerde!
Akşam, güneş artık deniz ufkunda silindi,




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta