Soguk duvar sicilsiz harabe
Gömülüp sinmis silikligin hurda eskisi demir beton yigininin
Dolup tasan batmis bogulmusluga simsiyah bir kefen gibi kusanmis giyinmis
Ecel bile sormuyor künyesini ve sürekli sahipsiz bir bekleyisin körkuyusunu
Hergün sivanip boyaniyor bu zehir sacimi zifir yol trafik…
Hergün süslenip sorutuyor ici disi cökmüs cürümüs bu sehirler
Krkunc bir ölümü yerden göge yükseltip bina üstüne bina
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta