Mana - Zehra Yaden Şiiri - Zehra Yaden

Anlam biçerim her bir yapıya,
adımı söylerken çaldığım kapıya,
Ben bir hatıra, ben bir anıya; istemiyorum duygusuna, havadan sudan savurduğum bahane.
Kim ne düşünür, bana ne.
Bir anlam düşürdüğüm karmaşaya,
geç kalmaktansa erken üstlendiğim bu olaylara.
En güzeli en sona derken o da kapılıyor, eperken.
Beni haksız çıkaran düşüncelerimi bir bir teperken, epeydir tek istediğim istenmemek.
Çaldığım kapının “git başımdan, istemiyorum” demesini istiyorum.
Alışırken adımı kendimden duymaya,
henüz tanınmadığım yerlerde kendim olduğumu ispatlama çabasını istemiyorum.
Kırmaktansa kolumu, parçaladığım ruhuma hitaben, hatrı geçen yerlerim şiire konu.
Çünkü en çok çoğalttıklarım içime dokundu. Hatrı geçen pek az yerim var şiirime konu.
Bomboşum.
Yine de şu sıralar Nisan kadar hoşum.
Oradan oraya koşmaktan artık tutamadığım günler, getirirken özel aylardan özel günler, hiçbir şeydense sorun istemiyorum o günler. Anlam düşürdüğüm yaşam, çok ağrıttı düşüncelerimi.

08 Nisan 2026