Madde amaç değil araçtır. Sömürge tüm beyinlerde maddeyi amaç haline getirdi. Mana ile doymayı unutan her beyin madde ile şişti. Sözde din adına eğitim ve öğretim işte bu noktada insanı manadan uzaklaştırıp madde ile bilimsel üretim ilişkisini keserek maddenin sahibi olma yarışı içine cehalet sayesinde insanı soktu. Oysa ahlak madde ile mana ilişkisini dengede tutmayı öğretir. Ahlaklı insan değil sömürüye hizmette kusur etmeyen ahlak yoksunu insan yetiştirmenin bedelini ödüyoruz köy enstitülerini kapatan zihniyet yüzünden.
Öyle sevdalar vardır, biter baslar;
Buruk tatlar vardır, ağızda şurup giden;
Bir aşka vuran güneş kolayca batmıyor.
Yanıyor bin kollu şamdanı, tutuşuyor
Ufkunuzda camları göksel konağının
Ve bir yaz aksamı buhurdan gibi tüten
Devamını Oku
Buruk tatlar vardır, ağızda şurup giden;
Bir aşka vuran güneş kolayca batmıyor.
Yanıyor bin kollu şamdanı, tutuşuyor
Ufkunuzda camları göksel konağının
Ve bir yaz aksamı buhurdan gibi tüten




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta