I.
Evvel kapı "Bismillah", ahir kapı "Hû" imiş,
Bu dünya bir gölgelik, sadece bir su imiş.
Bir veli diz çöktü de, İda’nın eteğine,
Dedi: "Gönül, arşın en kutlu peteğine,
Çiçekli badem ağaçlarını unut.
Değmez,
bu bahiste
geri gelmesi mümkün olmayan hatırlanmamalı.
Islak saclarını güneşte kurut:
olgun meyvelerin baygınlığıyla pırıldasın
Devamını Oku
Değmez,
bu bahiste
geri gelmesi mümkün olmayan hatırlanmamalı.
Islak saclarını güneşte kurut:
olgun meyvelerin baygınlığıyla pırıldasın




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta