bulutlar süzülür gecelerden göremezsin.
Bir gece onlar ve ben,
Mamak da karşılaşcak,
bir caddenin tenhasın da seninle.
Tek bir söz düşmese dilimden,
Sözlerim incitir duru kalbini belki de.
Sadece gözlerine baksam,
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta