Vakit yaklaştı, artık gel!
Bıktım yalnız yıllardan.
Sabrım taştı, hadi gel!
Tekneye gerek yok, koş yakamozlardan.
Gençlik bitti! Bilmiyorum, kaç kez girdi şeytan kanıma.
Artık şimdi, taşlar gibi pişmanlıklarım düşüyor başıma!
Sen yoksun ya!
Kavaklar artık çok kısa.
Bol geliyor diktirdiğim ceket.
Seccadem katlı, hiç açılmıyor.
Sen yoksun ya!
Gitarım akor tutmuyor.
Öyle bir mevsimde düştük ki Dünyaya;
Yaz mı kış mı belli değil.
Tavuk, kümesten değil fabrikadan gelir sofraya;
Taş mı kuş mu belli değil.
Dört bir yanımızı “müttefikler” sarmış,
Hadım edilmiş bir sürü kafa,
Ya da beyinler pislikten tıkalı!
Düşünmek yok, bilinç çoktan kalkmış rafa,
Nice hayatlar ziyanda, ahlak duvarı yıkılalı!
Sorgulamak yok bizde, soru sormak yasak;
Geçmişi okuyup, ibret almak çok uzak!
Sen yeterki yaşa İslamı, kurtuluş yakındır;
Allah, çöldeki bir kabileye koskoca Acemi yıktırandır!
Tüm vücudun sağlam, ama yine de ayakta duramıyorsan;
Taşıyana; yüklerin en ağırıdır, insan!
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!