su sarı,sarnıcında ellerimin saçlarımda damla
kirpiklerimde birikirsin başkalaşır yeryüzü
kent toprak gök bulut yağmur gri ellerini uzatmış
koşan bir çocuk sana ölüm su ister sanki kaçınılmazlığına
heyecanlarını sakla yastığının altında seviş geceyle makul
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta