Tozlu yollarında eskittiğim ömrümle geldim kapına,
Çıplak ayaklarım keskin taşlarında nasır tuttu yolların.
Ne mal mülk biriktirdim ne gümüş ne altın ne de para,
Hiç muradına da eremedim bu koskoca fani dünyanın.
Ne bir babanın serin gölgesinde gölgelendim ömrümce,
Ne bir annenin sıcak şefkatinde uyuyabildim gönlümce,
İstanbul bana hep seni hatırlatıyor.
Çünkü onun gözleri de en az seninki kadar yeşil.
Hala, gülümseyen bir lale gibi
bana sürgününü gönderiyorsun
dört yanı çevrili bir kale gibi
Devamını Oku
Çünkü onun gözleri de en az seninki kadar yeşil.
Hala, gülümseyen bir lale gibi
bana sürgününü gönderiyorsun
dört yanı çevrili bir kale gibi




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta