Makam Rüyası Şiiri - Kasım Kobakçı

Zorbayı kurtarıp, coşan ozanlar,
Sınırı gururdan aşan, ozanlar,
Haksızlık önünde, eğilip batan,
Zalimin ardından, koşan ozanlar.
*
Zengine, övgüler dizen dudaklar,
Gerçeği, bilerek ezen dudaklar,
Yoksulu yutarken, patron takımı,
Karanlık sularda, yüzen dudaklar.
*
Gümüşten taslardan, şarap içtiniz,
Yoksulun bağını, yakıp biçtiniz,
Köşklerde yattınız, sultan misali,
Gururu çiğneyip, hepten geçtiniz.
*
Mazlumun ahından, doldu saraylar,
Dalkavuk sürüsü, alkışlar başlar,
Gösteriş peşinde, tükenir ömür,
Haklıyı ezmeye, ferman onaylar.
*
Kalınlık taslayıp, kibir sattınız,
Zehirli aşıyı, halka kattınız,
Menfaat yolunda, koşarken öyle,
Şerefi, yerlere vurup yattınız.
*
Yakışmaz ozana, mazlumu üzmek,
İnsafsız beylere, methiye düzmek,
Riyadan örülmüş, sahte duvarlar,
Amacın sadece, tepede yüzmek.
*
Haksıza, efsane çizen sahtekar,
Zalimin, zulmünde gezen sahtekar,
Merhametsiz çarktır, atılan tuzak,
İnsafı bilmeyip, ezen sahtekar.
*
Keseler dolusu, rüşvet bulunca,
İnsafı, kenara itip yolunca,
Vicdanlar çürüdü, çöller içinde,
Ağlarsın sonunda, hesap sorunca.
*
Masumun feryadı, gökten sezilir,
Adalet önünde, boyun ezilir,
Sürekli büyüyen, yozlaşmış kule,
Saklanan günahlar, ipe dizilir.
*
Sonunda bitecek, makam rüyası,
Dağılır zenginin, pembe hülyası,
İhtişam biterken, hesap sorarlar,
Karalar bağlatır, ölüm yasası.