Sensiz kaldım bu mahzende
Ağladım durdum bahtıma
Sayfalar almaz beni
İçimdeki haykırışları
Seslendim mahzende herkese
Duysun beni bütün alem diye diye
Mahzende durdum düşündüm
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




mahzen...çok başarılı benzetme... çıkarılmayı bekmemek gibi...ışığa kavuşmak adına...
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta