Mahya Şiiri - Rasih Hacıkadiroğlu

(NURDAN YAZI)

İki minare arasına
Gerilen ip değil bu —
Arş ile yer arasında
Asılı bir sırdır mahya.

Gece siyaha bürünürken
Bir el uzanır göğe;
Zeytinyağı kokan kandillerle
“HAK” yazar karanlığa.

Her harf bir zikirdir,
Her nokta bir secde izi.
Rüzgâr esse de sönmez
Çünkü nur, yağdan değil
Aşktan yanar.

“Hoş geldin ya Ramazan”

Demek değildir yalnız;

Ey nefsim,
Hoş geldin arınmaya
Hoş geldin yanmaya
Hoş geldin yok olmaya…

Kandiller titrerken
Gölgesi düşer içimize;
Minareler iki şahit gibi
Durur gecenin eşiğinde.

Biri sabrı fısıldar,
Biri teslimiyeti…
Arasında yazan nur ise
Kul ile Rab arasında
Bir hat, bir rabıta.

Elektrik çoğalttı ışığı,
Lakin hakikat değişmedi:
Mahya hâlâ
Göğe asılmış bir duadır.

Ey gönül,
Sen de iki minare ol:
Biri korku, biri ümit.
Arasına as niyetini —
Yaz kendi mahyanı
Karanlık gecene.

Çünkü asıl mahya
Şehirde değil,
Kalpte yanar.