Ben seni ne zaman dinlesem ham bir buğday tarlası birden yetişiyor, başağını eğiyor sola..
Gün batıyor dağların kalbine, yayla kederi çöküyor yüzüme, çizgiler derinleşiyor.
Yerini bulamadığım o yarayı sağaltma telaşından kurtuluyorum.
Ne zaman değse sesindeki keder kalbime, çiğnenerek hayat bulmuş bir patikaya dönüşüyorum.
Acısını saklamak için yüzüne çektiği çiçekli yazmadan dökülüyorum annemin omzuna..
Çok sevdim bir zamanlar, seviyorum yine de
Alıp başımı gitmeyi yollar boyunca
Seyretmek bir bozkır akşamını camından bir otobüsün
Masal şehirlerini geçerken hızla
Çok sevdim bir zamanlar, seviyorum yine de
Devamını Oku
Alıp başımı gitmeyi yollar boyunca
Seyretmek bir bozkır akşamını camından bir otobüsün
Masal şehirlerini geçerken hızla
Çok sevdim bir zamanlar, seviyorum yine de




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta