Mahsuni Şiiri - Yorumlar

Ben seni ne zaman dinlesem ham bir buğday tarlası birden yetişiyor, başağını eğiyor sola..
Gün batıyor dağların kalbine, yayla kederi çöküyor yüzüme, çizgiler derinleşiyor.
Yerini bulamadığım o yarayı sağaltma telaşından kurtuluyorum.
Ne zaman değse sesindeki keder kalbime, çiğnenerek hayat bulmuş bir patikaya dönüşüyorum.
Acısını saklamak için yüzüne çektiği çiçekli yazmadan dökülüyorum annemin omzuna..