Işığı aç dedi
Ses yoktu ama duydum, dedi!
Karanlığın kendisiyken ışığı düşündünüz mü hiç?
Çok sürmedi aydınlandı avuçları..
Çıplak bir ışık demetini saldım asılı duran boşluğa.
Bir kaç hayat, birkaç fark birkaç yanılgı yatıyordu aramızda.
Kaf önce hafif hafif düşüyorsun sonra
kızıl kızıl dağılıyorsun elimde kalıyor iki nokta
atıp kırmızı bir gül kalbimin tam ortasına
kaçıyorsun mevsimlerden mevsimlere
tahtı çalınmış bir padişahım oysa
kayboluşunu arayan hesapsız yolculuklarda
Devamını Oku
kızıl kızıl dağılıyorsun elimde kalıyor iki nokta
atıp kırmızı bir gül kalbimin tam ortasına
kaçıyorsun mevsimlerden mevsimlere
tahtı çalınmış bir padişahım oysa
kayboluşunu arayan hesapsız yolculuklarda




Ne güzel demişsiniz
dilinize sağlık
beğeni ile okudum
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta