Gözlerini yumdun, ben hiç bakamamışken;
Toprak doldu avuçlarına, ben tutamamışken.
Gidişin değil yaram, var olamayışımızdır;
Yarım kalan değil, hiç başlamamışımızdır.
Uykular haram olsun, bu acı dinmesin;
Seninle bir gün bile sürülmedi bu iz.
Vefatın sessiz bir veda, benimki feryat;
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta