Demir kapılardan süzülür ışık,
Gönlümde fırtına, yüzüm kırışık.
Özlem yükü ağır, sessiz bu çığlık,
Boğazımı yırtar bayram gününde.
Dışarda çocuklar neşeyle güler,
Koğuşta umutlar yavaşça söner.
Âlâyiş-i dünyâdan el çekmege niyyet var
Yakında adem dirler bir şehre azîmet var
Uçdı bu fezâlardan mürg-ı dil-i nâlânım
Ârâm idemez oldum efkâr-ı seyâhat var
Devamını Oku
Yakında adem dirler bir şehre azîmet var
Uçdı bu fezâlardan mürg-ı dil-i nâlânım
Ârâm idemez oldum efkâr-ı seyâhat var




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta