N’olursun sanrılarımdan kurtar beni Mahperi
Yalnız gidiyorsun, bak ellerim kanıyor
Anlatma başından geçenleri kimselere
İncitirler Mahperi, onlar gerçeği görmüyor
Akşam, vakit serzenişleri çalıyor kulağıma
Asil bir rüzgârda yıkanmışsın, gidiyorsun Mahperi
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta